Czy zdały Ci się, że omyłkowo zostało wszczęte wobec Ciebie postępowanie cywilne, bo ktoś niewłaściwie wpisał dane we wniosku lub masz takie same personalia, co właściwa osoba pozwana? A może zastanawiasz się, czy warto znać numer PESEL swojego kontrahenta? Z tego artykułu dowiesz się, jak ważnym elementem identyfikacji jest numer PESEL w postępowaniu cywilnym oraz w innych codziennych sprawach.

Numer PESEL – po co został wprowadzony i co zawiera?

Numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL) to jedenastocyfrowy symbol numeryczny służący do precyzyjnej identyfikacji ludzi. Zawiera w sobie: datę urodzenia, numer porządkowy, oznaczenie płci i liczbę kontrolną. Ta kombinacja sprawia, że każdy obywatel ma swój unikatowy numer, dzięki czemu rzadziej dochodzi do pomyłek np. w urzędach.

Numer PESEL jest nadawany przez urząd np. podczas sporządzania w Urzędzie Stanu Cywilnego aktu urodzenia dziecka i w sytuacjach, gdy ktoś różnych powodów nigdy nie miał numeru PESEL. Istnieje także numer PESEL dla cudzoziemców. Otrzymują go obcokrajowcy, którzy są zameldowani w Polsce. By go otrzymać, wystarczy złożyć wniosek w urzędzie gminy, właściwym dla miejsca zamieszkania. Jeśli nie masz numeru PESEL, udaj się do swojego urzędu gminy i złóż wniosek o jego nadanie. To bardzo ważne, ponieważ numer ten ma zastosowanie we wszystkich urzędach oraz w przypadku świadczeń zdrowotnych.

Rola numeru PESEL w postępowaniu cywilnym

Do postępowania cywilnego numer PESEL został wprowadzony w Polsce w 2013 roku. PESEL w postępowaniu cywilnym ma za zadanie ograniczenie ilości pomyłek, do których dochodziło w przeszłości w sądach cywilnych. Pomyłki zdarzały się także w trakcie prowadzenia przez komorników czynności egzekucyjnych. Najczęściej błędy te wynikały z nieprawidłowo oznaczonych danych osobowych dłużników, np. w jednej miejscowości mieszkały osoby o takim samym imieniu i nazwisku. W takim przypadku podanie numeru PESEL sprawi, że osoby te nie zostaną pomylone.

By zapobiec takim pomyłkom, pojawił się PESEL w postępowaniu cywilnym. Od 7 lipca 2013 roku Kodeks postępowania cywilnego nakłada obowiązek podawania w pozwie albo innym pierwszym piśmie w sprawie, numeru PESEL lub numeru NIP (Numer Identyfikacji Podatkowej) wnioskodawcy będącego osobą fizyczną albo numeru KRS (krajowy Rejestr Sądowy – dotyczy wnioskodawcy niebędącego osobą fizyczną) wnioskodawcy. Przepis ten wynika z art.126 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego.

Jeśli postępowanie sądowe rozpoczęło się przed 7 lipca 2013 r., czyli przed pojawieniem się numeru PESEL w postępowaniu cywilnym, to można zażądać od powoda, uzupełnienia w dokumentach numeru PESEL dłużnika – zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2014 r.:

„Nadając klauzulę wykonalności orzeczeniom sądów lub referendarzy sądowych wydanym w postępowaniach wszczętych przed dniem 7 lipca 2013 r. oraz ugodom sądowym zawartym w postępowaniach wszczętych przed tym dniem, w treści klauzuli wykonalności nie wskazuje się informacji objętych treścią § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 kwietnia 2012 r. w sprawie określenia brzmienia klauzuli wykonalności (Dz.U. z 2012 r., poz. 443 ze zm. Dz.U. z 2013 r., poz. 859).”

Elektroniczne postępowanie upominawcze i PESEL

Numer PESEL jest niezbędny także przy składaniu wniosków w trybie elektronicznego postępowania upominawczego (EPU), zwanego e-sądem. Osoba poszkodowana, która składa pozew, musi umieścić w nim swój numer PESEL, NIP albo KRS. Ale to nie wszystko. Ma obowiązek podania numeru PESEL osoby, który pozywa. Jeśli tego nie zrobi lub poda błędnie dane we wniosku, to może zostać obciążony karą grzywny, jeśli oczywiście błędy te wynikały z braku staranności lub złych pobudek.