Przedsiębiorca prowadząc działalność gospodarczą, rzeczowe składniki majątku ujmuje w ewidencji środków trwałych. Sprawdź, jak ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych definiuję środek trwały oraz za pomocą jakich metod amortyzacji możliwe jest ujęcie ich w kosztach!

Środek trwały - definicja

Nie każdy składnik majątku może zostać ujęty w ewidencji środków trwałych. Zgodnie z ustawą o PIT, środkiem trwałym jest składnik majątku, który:

  • został nabyty lub wytworzony we własnym zakresie,

  • przewidywany okres użytkowania wynosi powyżej roku,

  • jest kompletny i zdatny do użytku,

  • wykorzystywany jest na potrzeby działalności.

Dopiero po spełnieniu wszystkich kryteriów, składnik ten może zostać wprowadzony do ewidencji środków trwałych.

Ważne!
Jeżeli wartość początkowa środka trwałego nie przekracza kwoty 10 000 zł:
  • brutto dla podatników zwolnionych z podatku VAT,
  • netto dla czynnych podatników VAT,
podatnik nie ma obowiązku wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych. Wówczas wydatek ten może ująć bezpośrednio w kosztach uzyskania przychodu, tj. w 13. kolumnie KPiR - pozostałe wydatki.

Wycena środków trwałych

Ustalenia wartości początkowej środka trwałego dokonuje się w zależności od sposobu jego nabycia. Wyceny składnika majątku firmy dokonuje się na podstawie:

  • ceny nabycia, jeżeli środek trwały został nabyty odpłatnie, na jego wartość początkową wpływają wszelkie inne wydatki związane z jego nabyciem (np. koszty transportu),

  • kosztu wytworzenia, jeżeli ŚT został wytworzony we własnym zakresie,

  • wartości rynkowej z dnia nabycia, dla składników majątku otrzymanych w drodze darowizny lub spadku,

  • ceny nabycia powiększonej o przychód, w przypadku częściowego odpłatnego nabycia.

Dokument OT

Przyjęcie środka trwałego do ewidencji wiąże się również z obowiązkiem sporządzenia dokumentu OT, który potwierdza przyjęcie składnika majątku do prowadzonej działalności.